NOWOŚĆ! Kurs indywidualny Sprawdź teraz
NOWOŚĆ! Kurs indywidualny Sprawdź teraz
NOWOŚĆ! Kurs indywidualny Sprawdź teraz
Czasowniki modalne to grupa wyrazów w języku angielskim, która wyraża konkretne funkcje: nakazy, zakazy, możliwości, prośby, sugestie, polecenia. Modal verbs mają też pewne uproszczenia gramatyczne, które są ściśle określone wyłącznie dla tej grupy i niezależne od angielskich czasów gramatycznych.
📌 Sprawdź listę 30 phrasal verbs, które warto znać.
Czasowniki modalne nie przyjmują żadnych końcówek gramatycznych. Nie zobaczymy ani formy -ing, ani końcówki -ed. Tej samej formy użyjemy także we wszystkich osobach liczby pojedynczej i mnogiej – czyli nie obowiązuje końcówka -s/-es typowa dla she/he/it.
To nie koniec uproszczeń – każdy czasownik po czasowniku modalnym również występuje w formie podstawowej. Przeczenia tworzymy standardowo z użyciem not (o wyjątkach później), a pytania stawiamy poprzez inwersję. Czasownik modalny trafia na na początek pytania i pełni rolę operatora.
Jak to wygląda w praktyce?
Twierdzenie: We can use modal verbs easily. – Możemy używać czasowników modalnych w łatwy sposób.
Przeczenie: We can’t make complex grammar mistakes. – Nie możemy popełnić złożonych błędów gramatycznych.
Pytanie: Can we learn modal verbs now? – Czy teraz możemy poznać czasowniki modalne?
Sure we can! – Oczywiście!
Przeczytaj tekst i sprawdź angielskie false friends.
Can i could to czasowniki modalne, które wyrażają umiejętności. Can oznacza dosłownie umieć, potrafić – a could to samo, ale w czasie przeszłym. Drugie możliwe znaczenie to móc, być w stanie, mieć możliwość.
Przykłady:
Now I can swim really well, but I couldn’t when I was younger. – Teraz potrafię świetnie pływać, ale nie umiałem, kiedy byłem młodszy.
Could you help me move this weekend? Sorry, I can’t – my parents are coming to visit me. – Mógłbyś pomóc mi z przeprowadzką w weekend? Przepraszam, ale nie mogę – odwiedzają mnie rodzice.
Be able to pełni podobną funkcję, jak wyżej wymienione can oraz could, ale dla innych czasów gramatycznych. Im bardziej skomplikowana konstrukcja, tym większa szansa na wybór tej formy. Chcąc powiedzieć, że w przyszłości chcielibyśmy zdobyć jakąś umiejętność, nie wybierzemy can. Co więcej, w wyrażeniu be able to musimy odmienić czasownik be.
Przykłady:
I wish I was able to stand up to my boss and quit when he refused my rise. – Chciałbym być w stanie postawić się szefowi i odejść z pracy, kiedy odmówił mi podwyżki.
Dowiedz się, jak ćwiczyć akcent po angielsku.
May i might to z kolei czasowniki modalne oznaczające być może. W odniesieniu do teraźniejszości można używać ich wymiennie. Co więcej, may może też pojawić się w pytaniach grzecznościowych.
Przykłady:
I may/might come over to your house tomorrow. – Być może wpadnę cię jutro odwiedzić.
May I help you, sir? – Czy mógłbym Panu pomóc?
Should oraz ought to są synonimami i oba wyrażają powinność. Pierwszy czasownik modalny jest nieco bardziej popularny ze względu na wygodę użycia także w pytaniach i przeczeniach.
Przykłady:
You ought to see the doctor. – Powinieneś wybrać się do lekarza.
You shouldn’t talk to her like that. – Nie powinieneś był tak się do niej odezwać.
Must, have toWśród czasowników modalnych nakazy i zakazy stanowią pewne wyjątki. Częstym mylącym zestawieniem jest must oraz have to. Oba tłumaczymy jako musieć, ale mają różne grupy znaczeniowe. Must używamy wyłącznie do wewnętrzego przymusu. Have to z kolei oznacza narzucony przymus – na przykład prawo lub nakaz przełożonego.
Przykłady:
I must learn English, because it will come in handy for both my career and travels. I really want to do it for myself. – Muszę nauczyć się angielskiego, bo przyda mi się i w pracy, i w podróżowaniu. Naprawdę chcę to zrobić dla mojego rozwoju.
I have to learn English. The company is funding a course for my whole team and it’s obligatory. – Muszę nauczyć się angielskiego. Firma funduje kurs całemu zespołowi i jest on obowiązkowy.
📌 Dowiedz się, dlaczego kurs językowy dla firm to dobra inwestycja.
Mustn'tTo nie koniec trudności z nakazami i zakazami w czasownikach modalnych. Mustn’t nie oznacza bowiem nie musieć, ale nie wolno – czyli kategoryczny zakaz, a nie opcję do wyboru.
Przykłady:
You mustn’t smoke here. – Tutaj nie wolno palić./Tutaj jest zakaz palenia.
Don't have to, didn't have toJak więc przekazać, że nie ma nakazu? Chcąc powiedzieć nie musieć, użyjemy don’t have to – niezależnie od tego, czy jest to wewnętrzny przymus czy narzucone polecenie. Didn’t have to pełni z kolei tę samą funkcję w przeszłości.
Przykłady:
I don’t have to stay late at work today. I can if I want to do some overtime, but it’s optional. – Nie muszę zostawać dzisiaj dłużej w pracy. Mogę, jeżeli chcę zrobić nadgodziny, ale jest to opcjonalne.
I didn’t have to stay late yesterdat, but I did anyway. – Nie musiałem wczoraj zostawać dłużej w pracy, ale i tak to zrobiłem.
ShallShall to z kolei grzecznie wyrażona propozycja. W języku polskim nie ma dopasowanego odpowiednika, ale shall używa się w pytaniach. Można by przetłumaczyć ten czasownik modalny całą frazą: A może byśmy coś zrobili?A co powiesz na…?
Przykłady:
Shall we go to Japan this summer? – A może wybralibyśmy się latem do Japonii?
Chcesz opanować język angielski? Przyjdź na kurs językowy w Twojej Szkole!
