NOWOŚĆ! Kurs indywidualny Sprawdź teraz
NOWOŚĆ! Kurs indywidualny Sprawdź teraz
NOWOŚĆ! Kurs indywidualny Sprawdź teraz
Czy to prawda, że język polski jest trudny i nie do opanowania przez obcokrajowców? Polski rzeczywiście nie należy do najłatwiejszych języków, ale nie trzeba być poliglotą z dekadami doświadczenia, żeby zacząć nim mówić. Dlatego zachęcamy, żeby podjąć się wyzwania i obalamy mity na temat nauki polskiego!
Nie da się ukryć, że język polski ma swoje trudniejsze elementy, na które skarżą się obcokrajowcy. Każdą przeszkodę w nauce da się jednak pokonać i dlatego udowodnimy, że…nie taki diabeł straszny, jak go malują! Polskiego nie tylko da się nauczyć, ale też warto poświęcić na niego czas. Ostatecznie wciąż dużo osób będzie myśleć, że to najtrudniejszy język świata i wtedy jego znajomość będzie ogromnym atutem.
Mówi się, że język polski jest trudny ze względu na rozbudową odmianę przez przypadki. Obcokrajowcy często szybko opanowują mianownik i przeżywają szok przy odkryciu, że czeka ich jeszcze sześć innych odmian. Wydaje się, że liczba słów do opanowania mnoży się przez siedem. To przede wszystkim duży kontrast do języka angielskiego, w którym nie ma tak skomplikowanej odmiany, a którego uczy się prawie każdy. Deklinację da się jednak opanować dzięki logicznym zasadom, potrzeba tylko trochę cierpliwości.
Inną trudnością jest samo brzmienie języka polskiego, które obcokrajowcy często określają jako „szeleszczącą”. Dzieje się tak przez dwuznaki takie jak „sz”, „cz” lub „rz”, których nagromadzenie znajdziemy w niejednym polskim wyrazie. Jedną z ulubionych rozrywek Polaków jest przedstawianie obcokrajowcom łamańców językowych takich jak „W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie”. Na szczęście z językiem można się osłuchać, a same połączenia szeleszczących głosek da się szybko opanować przez powtarzanie.
Równie ciekawe są polskie znaki – litery z tak zwanymi „ogonkami”. „Ą” czy „ę” to dźwięki unikatowe dla języka polskiego, które na początku mogą powodować trudności w wymowie. Warto jednak pamiętać, że wiele podobnych dźwięków znajdziemy w innym językach. Na przykład polska litera „ł” przypomina wymową angielskie „w”, które słyszymy chociażby w słowie „weekend”. W ten sposób można znaleźć wiele skojarzeń do innych dźwięków i szybciej opanować polskie znaki.
Trudna odmiana liczb to jeden z powracających stereotypów na temat trudności języka polskiego. Głównym przykładem jest liczba „dwa”, którą możemy odmienić aż…w 22 formach! Dla porównania w języku angielskim funkcjonują dwie odmiany: „two” i „second”. W języku polskim z kolei powiemy całą litanię: dwa, dwie, dwoje, dwojga, drugi, dwóch, dwóm…i wiele innych. Jednak jest to też jeden z największych mitów, ponieważ sama odmiana jest identyczna lub zbliżona dla wszystkich liczb. Przy nauce przemęczymy się z nieszczęsną „dwójką”, ale nie napotkamy kolejnych trudności.
Wyrazy bliskoznaczne nikomu nie wydają się dużym problemem w nauce języka, dopóki z ich użycia nie wyniknie zabawna sytuacja. Przykładem mylących wyrazów bliskoznacznych są słowa „barwa” i „kolor”. Mimo że przy opisywaniu kolor ścian możemy użyć obu wyrazów, nie powiemy „kolor głosu”, tylko „barwa”. Tego typu pułapek językowych jest zaskakująco dużo, ale w tych pomyłkach nie ma żadnej szkodliwości. Ta złudna przeszkoda w nauce może co najwyżej wzbudzić kilka uśmiechów w gronie znajomych.
Język polski należy do grupy języków słowiańskich, które łączy wiele podobieństw. Chociaż bez znajomości podstawowych zwrotów konwersacja po polsku może być wyzwaniem, zrozumienie Polaka z kolei okazuje się możliwe. Wiele języków słowiańskim dzieli podobne wyrazy, a nawet całe frazy, dzięki czemu ich brzmienie momentami wydaje się znajome.
W języku polskim znajdziemy wiele zapożyczeń z innych języków obcych, co może ułatwić naukę. Najwięcej neologizmów rozpoznamy z języka angielskiego, ale też niemieckiego, francuskiego czy łaciny. Nawet szczątkowa znajomość któregoś z tych języków obcych może znacznie przyspieszyć proces nauki i sprawić, że język polski przestanie wydawać się trudny.
Jednym z dużych bonusów języka polskiego jest jego zapis. Większość wyrazów w języku polskim zapisujemy dokładnie tak, jak je wymawiamy. Chociaż okazyjnie zdarzy się zjawisko takie jak litery „h” oraz „ch”, które brzmią bardzo podobnie, sam zapis ułatwia naukę. W wielu językach obcych to inny alfabet do zapisu wyrazów jest główną przeszkodą w nauce, w języku polskim z kolei wymowa jest spójna z tym, co przeczytamy na kartce lub ekranie.
Chcesz świetnie mówić po polsku? Zapisz się na kurs języka polskiego jako obcego w Twojej Szkole!
